Select Page

Ontslagen tijdens zwangerschapsverlof

Pregnant woman at work using laptopJe wilt niet weten hoe vaak ik hoor dat een vrouw ontslagen is tijdens of na haar zwangerschapsverlof. En dat maakt mij kwaad. Maar wat mij nog kwader maakt is als dit gebeurt bij een publieke organisatie. Onlangs meldde zich een vrouw, ontslagen bij een organisatie die nota bene het woord “staat” in haar naam draagt. Ontslagen in haar zwangerschapsverlof, omdat “ze vast haar prioriteiten zou gaan verleggen”! Later werd dit teruggenomen (“het is nooit zo gezegd”)  want dit mag natuurlijk helemaal niet. Vervolgens  werd het op haar functioneren gegooid. Er kwam een enorme bak met ellende over haar heen, niks was meer goed aan haar functioneren. Dit maakt mij echt heel kwaad omdat:

  1. Je koppelt dus allerlei vooroordelen aan het feit dat iemand moeder wordt; Moeders zijn minder gemotiveerd, lopen de kantjes eraf, hebben hun prioriteiten elders liggen etc.
  2. Je mag niemand ontslaan omdat ze moeder is geworden. Dat is discriminatie en bij wet verboden.
  3. Vervolgens doe je het toch en ga je haar helemaal zwart maken. Je trapt haar echt de grond in, en dat is voor het zelfvertrouwen van die persoon heel slecht. Dat is niet alleen onfatsoenlijk, het is ook slecht werkgeverschap.
  4. Een staatsbedrijf, een publieke organisatie dient het goede voorbeeld te geven.

De vrouw in kwestie wil haar energie hier niet meer in stoppen, en wil dus niet naar de rechter. En ze wilt ook niet dat haar naam bekend wordt, omdat ze dan bang is dat ze nergens meer aan de bak komt. Ze wilt weer vooruit kijken en positief zijn. En dat vind ik heel goed van haar. Maar aan dit soort misverstanden moet een einde komen. Hoe gaan we dat doen? Iemand suggesties?

About The Author

8 Comments

  1. helene

    Stel het boek “De ideale werknemer is een moeder” van mevrouw Bolwijn verplicht voor managers die bij overheidsinstellingen werken; het is in gezellige borrelpraatstijl geschreven, maar boogt op diverse relevante wetenschappelijke onderzoeken, en is ontzettend overtuigend. Ik kan mij niet voorstellen dat managers die het boek gelezen hebben, daarna nog steeds zo zullen reageren. Succes!

    Antwoord
    • Esther Neven

      Helaas heb ik een coachee gehad die (al weer jaren geleden) na haar zwangerschap niet goed terug kon komen in functie: jurist bij een bedrijf op de Zuid as. Een vrouw die een kind op de wereld heeft gezet, en dat haar evenwicht probeert te houden als ze weer gaat werken, zou absoluut niet tegengewerkt mogen worden. In welke ratrace dan ook. Bedrijfsethiek lijkt me.

      Antwoord
  2. Lila Boucher

    Een oplossing weet ik niet zo gauw. Wel ken ik iemand die na 25 jaar keihard werken (en dus niet moeder is geworden) de bons krijgt omdat ze borstkanker heeft gekregen en nog last heeft van de nawerking van de chemo therapie….

    Antwoord
  3. Tülay Dekker Yazgili

    Ruim een eeuw geleden hadden we de suffragettes en de Dolle Mina’s die streden tegen dit soort onrecht, alhoewel, verder terug de in de geschiedenis zijn er wel veel meer vrouwenbewegingen c.q. vrouwelijke prominenten geweest die hiertegen hebben geageerd. Gelukkig maar, anders was ons enige recht nog steeds het aanrecht geweest. Wij verkeren in een collectieve dwaling als we denken dat de vrouwen in Nederland of West-Europa vrij zijn en gelijkwaardig worden gesteld aan de man of gelijkelijk worden behandeld. Het is een illusie. Vrouwen, wereldwijd, worden nog steeds niet gelijkwaardig aan de man beschouwd. Helaas, maar waar. Bijvoorbeeld, als ikzelf als een assertieve, hoogopgeleide vrouw mij beweeg in de maatschappij, zijn het niet alleen de mannen die mij als “dominant” lees; ” vreselijk negatief en intimiderend”, betitelen, maar óók veel vrouwen. Terwijl vrouwen een dominante man als een vanzelfsprekendheid ervaren en zich ernaar gedragen. Misschien wordt het tijd dat “De Vrouw” een hand in eigen boezem steekt, uit de “schaduw” van de man opstaat, positief projecteert naar andere vrouwen en haar plek in de wereld inneemt en het ook andere, ook dominante, vrouwen gunt. Wellicht dat de man én de samenleving mee evolueert.

    Antwoord
  4. Gonnie

    Ik vind het belangrijk dat deze feiten meer in de publiciteit worden gebracht. Met goed onderbouwde kritieken, zodat er meer bewustzijn komt van de onrechtvaardigheid ervan. Naar mijn mening moet er meer bewustzijn groeien en niet alleen bij het management/directie, maar in alle lagen van onze maatschappij.

    Antwoord
  5. Ksenia

    Dit is een lastige situatie. Ik zou toch aanraden om naar de rechter te stappen. Maar voordat zij dit doet, een vangnet regelen van een of een paar mensen die haar willen coachen/bijstaan in dit traject en helpen het enigszins van afstand te zien. Als ze dit als een les oppakt, dan zou het minder zwaar zijn emotioneel. Als ze het aankan, dan groeit ook haar zelfvertrouwen. Ik besef dat deze weg niet voor iedereen geschikt is, maar wellicht zou ik zelf wel zo doen. Ikzelf heb van mijn werkgevers wel nogal veel (niet altijd, maar gemiddeld wel) ondersteuning gehad tijdens mijn twee zwangerschappen en na 3 maanden terugkeren naar het werk. Maar ja, dit waren een buitenlands bedrijf en het nummer 1 bedrijf van Nederland.
    Volgens mij is de overheid in deze situatie ook extra kwetsbaar, ook daarom zou ik de stap naar de rechter wagen. Veel sterkte in ieder geval!

    Antwoord
  6. Silvia Rumping

    Een klacht bij de Nationale Ombudsman indienen? En dit zou ook via ShecConsult kunnen gebeuren. Dan blijft betreffende werkneemster buiten schot. Als ze een zaak bij de rechter aanspant, dan kost dat veel (tijd, geld en (negatieve) energie), terwijl de uitkomst nooit vaststaat.

    Antwoord

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

magazine for professional women

NIET OVER LIEFDE, MODE, STERREN, ZIEKTES & KIDS

Meld je aan!



Advertentie

Zijbalk ad

Schrijf je in voor SheNews. Kosteloos

Informatie, tips, nieuws en wetenswaardigheden voor professionele vrouwen.



You have Successfully Subscribed!